آيتالله العظمی صافی گلپايگانی با اشاره به جايگاه والای تفسير «نفحات الرحمن» و مؤلف آن، اظهار كرد: اين تفسير از اعتبار خاصی برخوردار است و نور تمسك به ثقلين، از آن در تلألؤ و نمايان است، به ويژه طرائف چهلگانه اين تفسير كه در كمال استحكام و اتقان است. به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، به نقل از روابط عمومی دفتر تبليغات اسلامی خرسان رضوی، آيتالله العظمی صافی گلپايگانی، به نخستين همايش «تفسير و تفسيرنگاری» در سد اخير در حوزه علميه مشهد كه با عنوان «بررسی رويكردها و رهآوردهای تفسيری آيتالله حاج شيخ محمد نهاوندی» برگزار شد، پيامی ارائه كرد. در ابتدای اين پيام، آيتاللهالعظمی صافی گلپايگانی با اشاره به آيه شريفه 9 از سوره مباركه اسراء اظهار كرد: خداوند میفرمايد: «إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا؛ قطعا اين قرآن به [آيينى] كه خود پايدارتر است راه مىنمايد و به آن مؤمنانى كه كارهاى شايسته مىكنند مژده مىدهد كه پاداشى بزرگ برايشان خواهد بود». وی با تجليل از مقام عالی آيتالله حاج شيخ محمد نهاوندی، گفت: امتياز اين نشست، علاوه بر حركتی سودمند به سوی قرآن كريم و معارف وحيانی و احيای علم تفسير و قرآنپژوهی، اين است كه اين برنامه مقدس در آستان ملايكپاسبان عدل ناطق قرآن، حضرت امام علی بن موسی الرضا(ع) و به همت فضلای خراسان، اين خطه ولايت و علم و ادب، برگزار میشود. اين مرجع عاليقدر افزود: قرآن نه فقط معجزه و دليل خاتميت دين اسلام، بلكه يگانه برهان جاودان حقانيت دعوت همه انبيای سلف از آدم تا خاتم است. عالم مشهور متبحر در فنون و علوم، ابن رشد اندلسی، طی بياناتی در فرق ميان اعجاز قرآن مجيد و معجزات ساير انبياء و حتی ساير معجزات شخص حضرت خاتم الانبيا(ص) كه بسياری از آنها به تواتر، قطعی و ثابت است، نكتهای را بيان میكند. وی در بيان نكته ابن رشد اندلسی میآورد: «دلالت قرآن بر نبوت حضرت رسول اعظم(ص) مثل دلالت انقلاب عصا به حيه بر نبوت موسی و احيای موتی و شفای اكمه و ابرص بر نبوت عيسی نيست؛ بلكه گوياتر و رساتر است. اين افعال گرچه از غير انبياء و به غير معجزه ظاهر نمیشود و قانع كننده است، اما با فعل يا صفتی از صفات نبی كه به اعتبار آن صفت نبی شمرده میشود ارتباط ندارد. اما قرآن دلالتش بر صفت نبوت، چونان دلالت درمان بيمار بر طب طبيب است. برهان بر حقانيت قرآن و وحيانی بودن آن، خود آن است كه تا ابد و در هر عصر اگر انس و جن اجتماع و همكاری كنند كه مثل آن را بياورند، نخواهند توانست». آيتالله العظمی صافی گلپايگانی با بيان اينكه تفسير شريف «نفحات الرحمن» يكی از تأليفات ارزشمند اين عصر در سده چهاردهم هجری قمری است، تصريح كرد: الحق اين تفسير از جهاتی كه بايد مد نظر مفسر باشد، جايگاهی رفيع دارد. اين تفسير و تفسير ناتمام علامه بلاغی از حسنات بزرگ روزگار ما هستند و با ويژگیهای بالايی كه دارند، از اعتبار خاصی برخوردارند و نور تمسك به ثقلين، از آنها در تلألؤ و نمايان است. به ويژه طرائف چهلگانه تفسير نفحات الرحمن كه در كمال استحكام و اتقان است بر ارزش آن افزوده است؛ خداوند متعال بر علو درجات اين مفسر عالیقدر و موفق بيفزايد. |