حجتالاسلام و المسلمين مصطفی كريمی معتقد است: نبوت حضرت محمد(ص) در كتابهای مقدس يهوديان و مسيحيان نيز قابل اثبات است و قرآن و ائمه معصومين(ع) همچون امام رضا(ع) به استناد همين كتابها به اثبات نبوت حضرت محمد(ص) پرداختهاند.
حجتالاسلام و المسلمين مصطفی كريمی، عضو هيئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمينی(ره) در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، در مورد بشارت به رسالت پيامبر اعظم(ص) در كتابهای پيامبران پيشين، گفت: كتابهای منسوب به پيامبران پيشين كه اكنون موجوداند، در مجموعهای به نام «كتاب مقدس» جمع شده است.
وی افزود: اين كتاب دو بخش كلی به نامهای عهد قديم و عهد جديد دارد. عهد عتيق مربوط به پيامبران پيش از عيسی(ع) بوده و مشتمل بر 39 كتاب است. اين كتابها به سه بخش «تورات»، «انبيا» و «مكتوبات» تقسيم شده است. عهد جديد مشتمل بر بيست و هفت كتاب منسوب به عيسی(ع) و ياران اوست. اين كتابها از نظر موضوع به چهار انجيل، اعمال رسولان، نامه رسولان و مكاشفه تقسيم میشوند.
وی افزود: با توجه به اينكه قرآن كلام الهی است و خبر از بشارت به رسالت حضرت محمد(ص) توسط حضرت موسی(ع) در تورات و بشارت حضرت عيسی(ع) در انجيل خبر میدهد، بدون شك اين امر واقع شده است.
اين قرآنپژوه با بيان اينكه قرآن كريم اشاره دارد كه به حضرت موسی و عيسی(ع) كتاب وحيانی نازل شده است، اظهار كرد: از جمله میفرمايد: وَأَنزَلَ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ مِن قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ؛ (آل عمران، 3 و 4)؛ و تورات و انجيل را پيش از آن [قرآن] برای رهنمود مردم فرو فرستاد و فرقان [=جداكننده حق از باطل] را نازل كرد.
مؤلف كتاب «وحیشناسی» خاطرنشان كرد: دو كتاب به نامهاى تورات و انجيل كه طبق بيان قرآن از طرف خدا نازل شده است، خارج از دسترس بوده و با آنچه نزد اهل كتاب است، تفاوت دارند؛ گرچه پيش از اين طبق برخی شواهد تورات تأليف حضرت موسی(ع) تلقی میشد؛ لكن طبق تحقيقات جديد، تورات روايتهای شفاهی موسی(ع) و سرگذشت بنی اسرائيل است كه چندين قرن بعد از آن حضرت در مجموعههايی نوشته شد و سپس قرن پنجم پيش از ميلاد در يك كتاب گرد آمد كه فقط بخش اندكی از آن پيام مستقيم خداست.
اين مدرس حوزه علميه قم عنوان كرد: انجيلهای موجود نيز نازل شده به عيسی(ع) نيست؛ زيرا مسيحيان خود عيسی(ع) را وحی میدانند و اصلاً باور ندارند كه به او وحی شده و كتابی به نام انجيل داشته است. اين انجيلها گزارش سيره و سخنان عيسی(ع) توسط برخی از حواريان و پيروان آن حضرت است. اما چون نگارش آنها با الهام الهی به مؤلفان بوده، شايسته احترام كتاب آسمانی و الهام خدا هستند.
وی در مورد تورات و بشارت به نبوت حضرت محمد(ص) گفت: تورات موجود مهمترين كتاب يهوديان است كه شامل كتابهای موسی(ع)، يعنی سفرهای پيدايش، خروج، لاويان و اعداد و تثنيه است. برخی از عبارتهای اين كتاب با وصف به بشارت نسبت به حضرت محمد(ص) اشاره دارد. مانند: «يهوه، خدايت، نبىاى را از ميان تو از برادرانت مثل من براى تو مبعوث خواهد گردانيد او را بشنويد»
وی خاطرنشان كرد: خطاب به حضرت موسی(ع) نيز آمده است: «انبيايی را از برای ايشان از ميان برادران ايشان مثل تو مبعوث خواهم كرد و كلام خود را در دهانش خواهم گذاشت و هر آنچه به او امر فرمايد به ايشان خواهد گفت و هر كسی كه سخنان مرا، كه او به اسم من میگويد، نشنود من از او مطالبه خواهم كرد.
مؤلف «قرآن و قلمروشناسی دين» اظهار كرد: بر خلاف نظر مسيحيان كه مصداق اين بشارتها را حضرت عيسی(ع) میدانند، ويژگیهای ياد شده برای «پيامبر موعود» در آنها عبارت، تنها به حضرت محمد(ص) قابل تطبيق است.
اين محقق در مورد شباهت به حضرت موسی(ع) گفت: در ميان پيامبران الهی فقط پيامبر اسلام(ص) به موسی(ع) شباهت دارند و چنين شباهتی بين موسی و عيسی(ع) نيست.
وی اظهار كرد: حضرت محمد(ص) و حضرت موسی(ع) با تولد عادی و دارای پدر و مادر هستند اما عيسی(ع) بدون پدر متولد شده است. و ثانيا هر دو تشكيل خانواده و فرزند داشتند؛ ولی عيسی(ع) هرگز ازدواج نكرد. و ثالثا عدم اعتقاد پيروان به اولوهيت آندو؛ ولی نصارا به اولوهيت عيسی(ع) باور داشتند و رابعا حضرت موسی(ع) و پيامبر اكرم(ص) مقام قضاوت و حكومت و رهبری جامعه را نيز برعهده داشتند، اما نصارا معتقدند حضرت عيسی(ع) چنين وظيفهای نداشت؛ گرچه حق غير از اين است. |